ชี้ “พระสงฆ์” กว่าแสนรูปยังติดบุหรี่

          ชี้ “พระสงฆ์” กว่าแสนรูปยังติดบุหรี่
     พระสงฆ์ไทย ถือเป็นอาชีพๆหนึ่ง เรียกว่าอาชีพนักบวช
     สังคมไทยมีวัฒนธรรมที่ดีงามอย่างหนึ่ง คืออภัยทาน หรือภาษาพระเรียก "อโหสิกรรม" แบ่งออก ๕ ประเภทคือ
     ๑. นักบวช
     ๒. ผู้ป่วยโรคร้ายแรง
     ๓. ผู้ต้องขัง ตามคำพิพากษา
     ๔. คนบ้า และคนเมา
     ๕. คนตาย
     พระภิกษุที่จะเข้าใจ-เข้าถึง พระรรมวินัยได้จำเป็นต้อง"เห็นทุกข์ จึงจะเห็นธรรม"เสียก่อน จึงจะหาทางออกจาก ทุกข์โทษภัย จากวัตถุกามภายนอกได้     ถ้ายังยังไม่รู้ ไม่เข้าใจว่า วัตถุกาม มีทุกข๋โทษภัยต่อชีวิตร่างกายตนถ่องแท้ แม้อยู่ในเพศนักบวช ย่อมยากที่จะเอาชนะ"กิเลสกาม"ในกายตนเสียได้
     เมื่อนักบวช เป็นอาชีพถูกต้องตามกฎหมายไทย อวิชชา ตัณหา อุปาทาน ที่ยังเป็น ผู้ครองเรือน มิได้ถูกล้างตามอาชีพไปด้วย   เมื่อเปลี่ยนสภาวะจากผู้ครองเรือน เป็นนักบวช และมิได้ตั้งใจจะเลิกสิ่งเสพติด เพราะยังไม่เห็นโทษภัยของมัน คงยากที่จะลด ละ เลิก ปล่อย วาง หลุดพ้นจากสิ่งเสพติดโดยง่าย
     ในสิ่งไม่ดีย่อมมีสิ่งดี  จะเห็นว่าพระนักบวชติดยาเสพติด ส่วนใหญ่เป็นพระ ระดับลูกวัด เป็นแรงงานสำคัญให้ ท่านเจ้าอาวาสเป็นอย่างดี งานประจำปีของวัด จะเห็นพระนักบวช ขุดหลุม ปักป้าย เป็นพระก่อสร้างชั้นดี ได้อย่างเสียอย่าง เป็นอย่างนี้แหละ
     มองว่าไม่ดี ก็ถูก ถ้าเปรียบเทียบกับนักบวชในศาสนาอื่น  ไม่ว่าศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม ศาสนาพราหมณ์-ฮินดู  ศาสนาอื่นจะเคร่งครัดในการคัดตัวนักบวชสูงสุด  จึงไม่แปลกอะไร ว่าข่าวคาวๆ ของศาสนาอื่น ไม่อึกทึกครึกโครม เหมือนนักบวชไทย ความต้องการปริมาณพระสงฆ์ไทยทางราชการ มักสวนทางกับคุณภาพสงฆ์  บางครั้งมอง และคิดไปว่า  พระสงฆ์ หรือนักบวชไทย เป็นตัวแทนพุทธศาสนิกชนไทยทั้งประเทศ
     นักบวชไทย ต้องปฏิบัติ"กิจของสงฆ์" ทุกวันธรรมสวนะ หรือทุกวันพระ โดยคนไทยทั่วๆไปถือวันพระสำคัญๆ เพียง๕ วันต่อปีเท่านั้น คือวันวิสาขะ วันมาฆะ วันอาสาฬหะ วันเข้าพรรษา และวันออกพรรษา   วันพระอีก ๔๗ครั้ง(ใน๕๒ ครั้งต่อปี) ยกประโยชน์ให้พระสงฆ์ ผู้แทนปวงพุทธศาสนิกชนชาวไทยปฏิบัติภารกิจแทน
     เคยคิดเล่นๆว่า ทำไมทุกๆอักษรในพระไตรปิฏก ไม่ว่าพระ เถร เณร ชี อุบาสก อุบาสิกาที่ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนชาวบ้าน เคร่งครัดจริงจังไม่ว่าเรื่องชาติก่อน ชาตินี้ ชาติหน้า เรื่องกรรมเก่า เรื่องนรก สวรรค์ นิพพาน เป็นตัวเป็นตนซึ่งจะสัมผัสได้ ต่อตายแล้ว  แต่วันอุโบสถศีล หรือวันธรรมสวนะ หรือวันพระ กลับไม่มีใครเคร่งครัด ที่จะชักชวนคนไทย ให้เห็นโทษของการไม่มีวันพระในสังคมไทย ให้เห็นประโยชน์ของความสามัคคีวันพระ( เรื่องอื่นๆไม่มีวิจิกิจฉา แต่วันพระนี่ช่างวิจิกิจฉาจริงๆ)
     ดูทีวี เห็นลุงสอนหลานเรื่องความสามัคคี จากไม้ก้านเดียว ๒ก้านหลานหักได้หมด แต่พอให้เป็นกำ หลานหักไม่สำเร็จ  ดูๆสร้างภาพดี แล้วบุคคล หมู่บ้าน ตำบล ชุมชน สังคมใด จะเป็นต้นแบบ ๑เดียวของประเทศไทยบ้างล่ะ
     บางครั้งสะท้อนใจ เห็นศาสนิกชนต่างศาสนาเขาเคร่งครัดกิจกรรมทางศาสนาไม่ว่า วันศุกร์(มุสลิม) หรือวันอาทิตย์(คริสต์)   ศาสนาเขามั่นคงนับพันปี มาแล้ว  แต่พุทธศาสนาเหมือนม้าอารี  ศาสนาเกิดก่อนใคร แต่หาความมั่นคงไม่ได้ 
     วันที่ม้อบพันธมิตรฯปิดสนามบินสุวรรณภูมิ ตรงกับวันที่พี่น้องมุสลิมไทยต้องไปกระทำพิธีสำคัญที่ นครเมกกะ ซาอุดิอารเบีย  พล.อ.สนธิ บุณยรัตกลิน อดีตประธาน คมช.(๑๙ ก.ย.๔๙) ยังติดต่อเครื่องบินอิหร่านมารับคนไทย ไปได้หมด
     เพราะผู้นับถือพุทธศาสนาไม่เคร่งครัดวันพระ หรือไม่ จึงไม่สามารถรักษาพุทธศาสนาให้มั่นคงได้ตั้งแต่แดนประกาศพระศาสนาที่อินเดียเป็นต้นมา  ถึงเมืองไทยก็ใกล้เข้ามาแล้ว
     โดยสรุป ตราบใดคนไทยยังรักษาวันโกน-วันพระไม่ได้ และมองปริมาณพระสงฆ์ มากกว่าคุณภาพพระสงฆ์  ปัญหาพระติดยาเสพติด คงต้องปลงใจ หน่วยงานราชการใด ที่เกี่ยวข้องคงต้องทำหน้าที่ไปตามความเร่งด่วนของกระแสสังคมช่วงนั้นๆ จนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้น