ลักษณะที่พลตรีหลวงวิจิตรวาทการนำเสนอนี้ ความจริงแล้วก็คือ หลักการของนโปเลียนนั่นเอง เพียงแต่ท่านนำมาพูดขยายความเสียใหม่เท่านั้น

      นอกจากหลักการดังกล่าวแล้ว คุณประสาร มฤคพิทักษ์ ก็เคยกล่าวว่า

“อุปสรรคเป็นอุปกรณ์หลอมคนให้เก่งขึ้น ปัญหาจึงเป็นเครื่องมือสร้างคนให้สมบูรณ์ขึ้น”

คุณอ้อม ประนอม เองก็กล่าวไว้เช่นกันว่า

สุดท้ายที่อยากยกมาให้ดู ก็คือ คำตรัสของ “พระมหาชนก” ซึ่งเป็นอตีตชาติของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธะองค์ปัจจุบันนี้ ขณะที่พระมหาชนกกำลังว่ายน้ำข้ามมหาสมุทร ถูกนางมณีเมขลาถามว่า “เอ๊ะ ใครกันนี่ มาพยายามว่ายน้ำข้ามมหาสมุทร ตาก็มองไม่เห็นฝั่ง ขาก็หยั่งไม่ถึงพื้น ท่านมองเห็นประโยชน์อะไรของความพยาม จึงว่ายน้ำอยู่ได้เป็นวรรคเป็นเวร” พระองค์จึงตรัสตอบไปว่า

        ทั้งหมดนั่นคือ ตัวอย่างมุมมอง วิสัยทัศน์ หรือ ความคิดเชิงบวกของคนยุคก่อน สมัยก่อน ที่ทิ้งไว้เป็นมรดกทางปัญญาแก่พวกเราในยุคปัจจุบัน คิดว่าพวกเขาคงได้รับประโยชน์จากคำที่พวกเขาเสนอไว้เป็นแน่ จึงทำให้เขากล้านำหลักการเหล่านั้นออกมาเสนอต่อสาธารณชนให้ได้รู้ตาม โดยไม่ต้องสืบเสาะดูว่า จะมีคนถือปฏิบัติตามกี่คน....